Kavram ve Varlık  
 
 
 

 

 
 

Düşünce ve Şeyler

Mantık Bilimi (B), İkinci Yayıma Önsöz.

Öyleyse, öznel düşünme ediminin bizim en asıl, en içsel etkinliğimiz olması ve şeylerin nesnel kavramlarının nesnenin kendisini [Sache selbst] oluşturması ölçüsünde, o etkinliğin dışına çıkıp onun üzerinde duramayız, tıpkı şeylerin doğasının ötesine de geçemeyeceğimiz gibi. Ama gene de bu son belirlenimi gözardı edebiliriz; belli bir düzeye dek birincisi ile çakışır çünkü düşüncelerimizin nesne ile bir bağıntısını verir, ama bu salt boş birşeydir, çünkü onunla nesne kavramımız için bir ölçüt olarak alınmış olur, oysa tam bu nesne bizim için ona ilişkin kavramımızdan başka birşey olamaz. Eleştirel felsefe bu üç terimin ilişkisini öyle bir yolda anlar ki, biz düşünceleri kendimiz ve nesneler arasına bir aracı olarak yerleştirir ve bunu bu aracın bizi nesneler ile biraraya bağlamak yerine özellikle dışlayacağı bir yolda yaparız; oysa böyle bu görüşe yalın bir gözlemle karşı çıkılabilir ve tam bu bizim ötemizde ve kendileri ile bağıntılı düşüncelerin ötesinde öteki uçta durması gereken nesnelerin kendilerinin düşünce-şeyler olduklarını, bütünüyle belirsiz olarak salt bir düşünce-şey olduklarını, boş soyutlamanın sözde kendinde-şeyi olduklarını söyleyebiliriz.

Mantık Bilimi (B), Vorrede zur zweiten Ausgabe.

Insofern also das subjektive Denken unser eigenstes, innerlichstes Tun ist und der objektive Begriff der Dinge die Sache selbst ausmacht, so können wir aus jenem Tun nicht heraus sein, nicht über demselben stehen, und ebensowenig können wir über die Natur der Dinge hinaus. Von der letzteren Bestimmung jedoch können wir absehen; sie fällt mit der ersteren insofern zusammen, da sie eine Beziehung unserer Gedanken auf die Sache, aber nur etwas Leeres ergäbe, weil die Sache damit als Regel für unsere Begriffe aufgestellt werden würde, aber eben die Sache für uns nichts anderes als unsere Begriffe von ihr sein kann. Wenn die kritische Philosophie das Verhälnis dieser drei terminorum so versteht, daß wir die Gedanken zwischen uns und die Sachen als Mitte stellen in dem Sinne, daß diese Mitte uns von den Sachen vielmehr abschließt, statt uns mit denselben zusammenzuschließen, so ist dieser Ansicht die einfache Bemerkung entgegenzusetzen, daß eben diese Sachen, die jenseits unserer und jenseits der sich auf sie beziehenden Gedanken auf dem anderen Extreme stehen sollen, selbst Gedankendinge und, als ganz unbestimmte, nur ein Gedankending, — das sogenannte Ding-an-sich der leeren Abstraktion selbst sind.

 
 
 
 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 



Previous

Aziz Yardımlı 2007 Mantık Bilimi İdea Yayınevi

Previous