Sevgi ile herşey olanaklıdır.
HARPER LEE

	_

Varlık, arı Varlık, — daha öte belirlenim olmaksızın. Belirsiz dolaysızlığında yalnızca kendine eşittir ve ayrıca başkasına karşı eşitsiz değildir, ne içerisinde ne de dışarıya doğru türlülük taşır. Onda ayırdedilecek ya da onun bir başkasından ayırdedilmiş olarak koyulmasını sağlayabilecek olan herhangi bir belirlenim ya da içerik yoluyla arılığı içinde saptanamazdı. Arı belirsizlik ve boşluktur. — Eğer burada sezmeden söz edilebilirse, onda sezilecek hiçbirşey yoktur; ya da salt bu arı, boş sezmenin kendisidir. O denli de onda düşünülebilecek hiçbirşey yoktur, ya da eşit ölçüde yalnızca bu boş düşünmedir. Varlık — belirsiz dolaysız — gerçekte Yokluktur ve Yokluktan ne daha çoğu ne de daha azıdır.

B. YOKLUK

Yokluk, arı Yokluk; Yokluk kendi ile yalın eşitlik, tam boşluk, belirlenimsizlik ve içeriksizliktir; kendi içinde ayrımlaşmamışlıktır. Burada sezme ya da düşünme söz konusu edilebildiği ölçüde, birşeyin mi yoksa hiçbirşeyin mi sezildiği ya da düşünüldüğü arasında bir ayrım vardır. Öyleyse hiçbirşeyi sezmenin ya da düşünmenin bir anlamı vardır; ikisi ayırdedilir, böylece Yokluk bizim sezmemizde ya da düşünmemizde vardır [ist (existiert)]; ya da daha doğrusu boş sezmenin ve düşünmenin kendisidir ve arı Varlık ile aynı boş sezme ya da düşünmedir. Yokluk böylelikle arı Varlık olanla aynı belirlenim ya da daha doğrusu belirlenimsizlik ve dolayısıyla genel olarak aynı şeydir.

C. OLUŞ
a. Varlığin ve Yokluğun Birliği

Öyleyse arı Varlık ve arı Yokluk aynı şeydir. Gerçeklik olan ne Varlık ne de Yokluk, ama Varlığın Yokluğa ve Yokluğun Varlığa geçmiş olmasıdır — geçmesi değil. Ama o denli de gerçeklik ayırdedilmemişlikleri değil, tersine aynı şey olmamaları, saltık olarak ayrı olmaları ama o denli de ayrılmamış ve ayrılamaz olmaları ve dolaysızca her birinin kendi karşıtında yitmesidir. Gerçeklikleri öyleyse birinin ötekinde bu dolaysızca yitiş devimidir: Oluş; bir devim ki, onda ikisi ayırdedilirler, ama öyle bir ayrım yoluyla ki, eşit ölçüde dolaysızca kendini çözmüştür.

	_

İkinci Kesim
Nicelik

Nitelik ilk, dolaysız belirlilik, Nicelik ise Varlığa ilgisizleşmiş belirliliktir, bir Sınırdır ki o denli de bir Sınır değildir; kendi-için-Varlıktır ki, saltık olarak başkası-için-Varlık ile özdeştir, — birçok Birin itilmesidir ki, dolaysızca itmeme, onların sürekliliğidir.

Kendi-için-olan şimdi başkasını dışlamayan ama dahaçok kendini olumlu olarak onda sürdüren olarak koyulduğu için, belirli-Varlığın bu süreklilikte yine ortaya çıkması ölçüsünde başkalıktır, ve belirliliği aynı zamanda bundan böyle yalın kendi ile bağıntı içinde değildir, bundan böyle belirli olarak var olan Birşeyin dolaysız belirliliği değildir, ama kendini kendinden iten olarak, kendi ile bağıntıyı belirlilik olarak dahaçok bir başka (kendi için olan) belirli-Varlıkta taşıyor olarak koyulur; ve bunlar aynı zamanda ilgisiz, kendi içlerine yansımış, bağıntısız Sınırlar oldukları için, genel olarak belirlilik kendi dışındadır, saltık olarak kendine dışsal olandır ve eşit ölçüde dışsal bir Birşeydir; böyle bir Sınır, Sınırın kendi içinde ilgisizliği ve Birşeyin Sınıra karşı ilgisizliği Birşeyin nicel belirliliğini oluşturur.

İlk olarak arı Nicelik belirli Nicelik olarak kendisinden, Niceden ayırdedilecektir. Birincisi olarak ilkin kendi içine geri dönmüş olgusal kendi-için-Varlıktır ki, henüz kendisinde hiçbir belirlilik taşımaz, — sağlam, kendini kendi içinde sürdüren sonsuz birlik.

Bu, ikinci olarak, belirliliğe ilerler ki, onda aynı zamanda bir belirlilik olmayan, yalnızca dışsal olan bir belirlilik olarak koyulur. Nice (Quantum) olur. Nice ilgisiz belirlilik, e.d. kendi ötesine geçen, kendi kendisini olumsuzlayan belirliliktir; bu başkalığın başkalığı olarak sonsuz ilerlemeye düşer. Ama sonsuz Nice ortadan kaldırılmış ilgisiz belirlilik, Niteliğin yeniden kuruluşudur.

Üçüncü olarak, Nice nitel biçimde nicel Orandır. Nice yalnızca genel olarak kendi ötesine geçer; Oranda ise öyle bir yolda kendi ötesine, kendi başkalığına geçer ki, belirlenimini onda bulduğu bu başkalık aynı zamanda koyulmuştur, bir başka Nicedir; böylece Nice kendi içine geri dönmüştür ve başkalığında kendi ile bağıntılıdır.

Bu Oranın temelinde henüz Nicenin dışsallığı yatar; birbirleri ile orantılı olanlar ilgisiz Nicelerdir, e.d. kendileri ile bağıntılarını böyle kendi-dışında-olmada taşırlar; — Oran böylece Niteliğin ve Niceliğin yalnızca biçimsel birliğidir. Diyalektiği onların saltık birliğine, Ölçüye geçişidir.