Felsefeden Önce. Mitolji imgesel usun bir yaratısıdır. Mitoloji de olgusallığı nesnesi olarak alır, ama gerçekliği yeniden üretirken gereç olarak arı kavramları değil, tersine duyusal imgeleri kullanır. Tanrılar insan biçimlerinde belirlenirler.

Gene de Mitolojinin asıl belirlenimi gerecinin duyusal olmasına bağlıdır. Mitolojik tanrılar tıpkı onları oluşturan gereçler gibi sonludurlar, doğarlar ve doğan herşey gibi ölümlüdürler. Duyusallık belirlenimi durumunda kaçınılmaz olduğu gibi, çokludurlar. İmgelem, salt kendi doğası gereği, Sonsuzu üretmeye yeteneksizdir. Mitoloji kökensel gerecinden ötürü sonludur, ve yiter. Tinselliğin başlıca belirlenimini sağlaması, varoluşu tılsımlı, güzel, anlamlı ve değerli yapması ne yazık ki Tinin eksik açınımına bağlıdır. Onu ortadan kaldıran inanç kıpısının varoluşu daha anlamlı kılması, yaşama sonsuz değerini kazandırması beklenir. Tarihsel olarak, gerçekte olan tam tersidir. Mitoloji gerçek evrensel ya da Bir kavramı ortaya çıkar çıkmaz sona ermiştir. İnsan usu yanılgısını görür görmez onu yadsır ve daha gerçek olanı doğrulamaması olanaksızdır. Salt bu özsel doğası nedeniyle yanılsamalarını onlardan özgürleşinceye dek yadsımaya belirlenmiştir.

Homeros’un Yunan imgeleminde yarattığı dünyada kara sürekli bir okyanus akıntısı tarafından kuşatılı olan düz, dairesel bir disk biçimindedir. Bu yorumda dünya bir dağın tepesindeki bir plato gibidir. İçersinde, yüzeyin yakınında Ölüler ülkesi olan Hades’in Evi, altında sürekli karanlık olan Tartarus bulunur. Yeryüzü platosu bir dünya ırmağı olan Okyanus tarafından kuşatılıdır ve bunun çeperinden göğün durağan kubbesi başlar. Güneş, Ay ve Yıldızlar kubbenin kıyıtındaki sulardan doğarlar, yukarıda bir yay boyunca ilerleyip sonra yollarını tamamlar ve bir kez daha Okyanus’un altında batarlar. Yeryüzünün dağının üzerinde atmosfer bulut ve nemle yoğundur. Ama daha yukarılarda yıldızlı tavanı ile duru Ether bulunur.

GELİŞTİRİLİYOR